رونق تولید ملی | یک‌شنبه، ۱۷ آذر ۱۳۹۸

پیوندهای مبارک برای تولید ثروت - نمایش محتوای فضای مجازی

 

 

پیوندهای مبارک برای تولید ثروت

Loading the player...

دانلود

آقا رضا مدتی است مشغول ساختن یک خانه است .در این کار با آدم های مختلفی سرو کار داشته است.کارگر های زیادی را استخدام کرده،مصالح ساختمانی خریده،برای تامین هزینه ها پول قرض گرفته و از همه مهمتر برای ساختن خانه با دوستش شریک شده است.قرار بر این بوده که زمین از دوستش باشد  و ساخت هم با اقا رضا ،اما پای صحبت آقا رضا که می نشینیم از مشکلات زیادی که با این آدم ها داشته است تعریف می کند .از بد قولی و کم کاری بعضی از کارگر ها گرفته تا گران فروشی مصالح و اختلاف نظر با شریکش .البته این فقط مختص اقا رضا نیست.همه مردم در جریان زندگی یشان با معاملات مختلفی سروکار دارند و کم و بیش با مشکلاتی شبیه آقا رضا مواجه می شوند .مشکلاتی که می تواند به اختلافات برگ و بی نظمی در جامعه منجر شود .اما برای اینکه جامعه با چنین وضعیتی مواجه نشود چه باید کرد؟

بهترین راه تعریف قواعد مشخص برای معاملات است که باعث می شود چرخ معیشت راحت تر به گردش در بیاید.همان طور که اگر اقا رضا با شریکش یا حتی کارگر هایش قرارداد دقیق و کاملی می بست قطعا کارش ساده تر می شد مسئله ای که اسلام بر آن تاکید ویژه ای دارد.

الگوی معیشت اسلام هر قرارداد و پیمان بین دو نفر را تحت عنوان عقد تعریف می کند و تاکید دارد افراد به آن حقوق وفادار باشند .در این الگو برای انواع معاملات بین مردم عقد مشخصی تعریف شده است .خرید و فروش ،اجاره،پیش فروش،شراکت،عقد،ضمانت و مشارکت در تجارت،کشاورزی و باغداری،بعضی از مواردی هستند که در قالب عقود اسلامی برای آنها چارچوب مشخصی تعیین شده است.

الگوی معیشت اسلام با تعیین این عقود به طور هوشمندانه هزینه معاملات در معیشت را کاهش می دهد چیزی که الگوی معیشت غرب به آن transaction cost می گوید و تلاش می کند تا آن را در اقتصاد پایین بیاورد .

اما فراتر از ساماندهی معاملات بخشی از عقود اسلامی زمینه ساز همکاری مردم در معیشت اند و با تخصیص بهینه منابع را در خدمت تولید ثروت واقعی قرار می دهند.

مثلا در عقد مزارعه مثلا فردی که زمین کشاورزی دارد ،زمین و امکانات مثل آب و بذر را در اختیار فردی قرار می دهد که توان کشاورزی دارد و در اخر محصول به نسبتی که با هم توافق کردند بین آنها تقسیم می شود. در واقع عقد مزارعه ،زمین و کشاورز بیکار را به هم پیوند می دهد و با حداقل نیاز به پول ،محصول و ثروت واقعی تولید می شود.

تدبیری که پیامبر اسلام هم برای همکاری و تعامل بین مهاجرین و انصار به کار بست.عقود  اسلامی به رفتار های معیشتی مردم شکل می دهد و اگر بخواهیم این رفتار های فراگیر به رویه تبدیل شوند بهترین راهکار این است که برای هر کدام از عقود یک نهاد پشتیبان تعریف کنیم.

مثلا اگر برای مزارعه نهادی تاسیس شود می تواند اطلاعات صاحبان زمین های کشاورزی و کشاورزانی که زمین ندارند را جمع آوری و با کمترین هزینه آن ها را به هم معرفی کند.این کار علاوه بر اشتغال زایی می تواند سطح زیر کشت را هم در کشور به طور چشمگیری افزایش دهد.البته این عقود محدود نیستند و می توانند متناسب با نیاز های جامعه تعریف شوند.

مثلا می توان عقدی را در زمینه های صنعتی بین سرمایه داران و صنعتگران ایجاد کرد .تا کسی که ایده و توان اجرای یک کار صنعتی را دارد متوقف نشود و سرمایه داری که نمی تواند به کار صنعتی وارد شود ،سرمایه آن راکد نماند.البته امروز در صحنه اقتصاد با نهاد هایی از الگوی معیشت غرب مواجه ایم که واسطه گری و تجمیع پول محور اصلی فعالیت آنهاست.

نهاد هایی که عملا فعالیت های اقتصادی را به سمت کار کردن پول سوق می دهند نه تولید. در نهایت باید گفت تاسیس نهاد برای هر یک از عقود اسلامی می تواند موجب فعال شدن حداکثری ظرفیت های جامعه شود،از ایجاد اختلافات و بی نظمی ها جلوگیری کند .هزینه های عمومی جامعه را کاهش دهد و زمینه ساز تعاون و همکاری مردم در رسیدن به معیشت مطلوب باشد.