روز هفتم محرم الحرام

این روزبنام حضرت علی اصغر(ع)نام گذاری شده...

در روز هفتم محرم عبيد الله بن زياد ضمن نامه‏اى به عمر بن سعد از وى خواست تا با سپاهيان خود بين امام حسين و ياران، و آب فرات فاصله ايجاد كرده و اجازه نوشيدن آب به آنها ندهد . (انساب الاشراف، ج‏3، ص‏180) عمر بن سعد نيز بدون فاصله «عمرو بن حجاج‏» را با 500 سوار در كنار شريعه فرات مستقر كرد و مانع دسترسى امام حسين عليه السلام و يارانش به آب شدند .

در اين روز مردى به نام «عبدالله بن حصين ازدى‏» - كه از قبيله «بجيله‏» بود - فرياد برآورد: اى حسين! اين آب را ديگر بسان رنگ آسمانى نخواهى ديد! به خدا سوگند كه قطره‏اى از آن را نخواهى آشاميد، تا از عطش جان دهى! امام عليه السلام فرمودند: خدايا! او را از تشنگى بكش و هرگز او را مشمول رحمت‏خود قرار نده . حميد بن مسلم مى‏گويد: به خدا سوگند كه پس از اين گفتگو به ديدار او رفتم در حالى كه بيمار بود، قسم به آن خدايى كه جز او پروردگارى نيست، ديدم كه عبدالله بن حصين آنقدر آب مى‏آشاميد تا شكمش بالا مى‏آمد و آن را بالا مى‏آورد و باز فرياد مى‏زد: العطش! باز آب مى‏خورد، ولى سيراب نمى‏شد . چنين بود تا به هلاكت رسيد . (ارشاد شيخ مفيد، ج‏2، ص‏86)