جشن بدرقه نوروز:سیزده بدر یا روز طبیعت

سیزده بدر یا جشن بدرقه نوروز در سیزدهمین روز فروردین ماه، خود مجموعه دیگری از آداب نوروزی است. تدارک غذا، رفتن به دشت ، گره زدن سبزه، دیدار مجدد خانواده ها، در کنارهم بودن و شادی کردن از جمله ویژگیها و مراسم این روز است.

در فرهنگ اساطیر برای مراسم سیزده بدر معانی تمثیلی آورده شده است از جمله : شادی و خنده در این روز به معنی فروریختن اندیشه های تیره و پلیدی ، روبوسی نماد آشتی و به منزله تزکیه ، خوردن غذا در دشت نشانه فدیه گوسفند بریان ، به آب افکندن سبزه های تازه رسته، نشان دادن هدیه به ایزد آب ، ایزد بانو "ناهید" و گره زدن سبزه برای باز شدن بخت و تمثیلی از رسم بارزی هم یادآور کشمکش ایزد باران و دیو خشکسالی است.

جشن سیزده بدر رسم و آیینی باستانی است که در همه مناطق، شهرها و روستاهای ایران، مردمان از خواص و عوام آن را پاس می دارند و برای حفظ فرهنگ دیرینه خود بعد از 12 روز از آغاز زندگی نوین، در روز سیزدهم به دامان طبیعت می روند تا با گیاهان، درختان و دشت و دمن پیوند آشتی برقرار کنند.

در واقع جشن سیزده بدر روز آغاز کشاورزی در سال نو است، آیین نخستین روز کشت و کار با گرد آمدن در زمین زراعی و آرزوی بارش باران و فرا رسیدن سالی خوب و خرم می باشد.

انسان بدون طبیعت معنا و مفهوم زندگی را از دست می دهد. این رسم به انسان امروز یادآور می شود که به هر دلیل "حتی اگر نداند یا نخواهد که بداندچرا" باز روز کشت و کار را گرامی می دارد و به طبیعت می رود تا برای زمین آرزوی سالی خوش  و پر باران کند.

این روز، روز گرامیداشت طبیعت، روز پیوند انسان با طبیعت و در واقع جشن طبیعت است.

ویژگیهای این جشن عبارت از گرد هم آمدن، هم سفره شدن، برپایی برخی آداب و مراسم (مثل گره زدن سبزه) و طبخ غذاهاهای ویژه است.

شاید سیزده بدر به اندازه جشن نوروز قدمت داشته باشد اما متاسفانه منابع تاریخی در این باره به ندرت وجود دارند و اگر هم وجود داشته باشند شناخت دقیقی بدست نمی دهند. آنچه روشن است پیوند مستقیم این آیین با جشن نوروز یا اعتدال بهاری است.